Ilekroć myślę o AKS-ie czuję zapach lata i koszonej trawy, zmieszany z zapachem piwa wypitego przez ojca w „Świcie” czy „Pod Stadionem” lub też wonnym aromatem gorzołki niespiesznie polewanej przez widzów siedzących na betonowych stopniach.

Skończył się mój krótki czas sielanki, spojrzenia na inne kraje, inne podejście do życia, inną kulturę. Przez 10 dni odcięcia od internetu, dobrowolnej rezygnacji z telewizji, niesłuchania radia (oprócz czeskiej stacji grającej melodie wygrywane przez orkiestry dęte), wróciłem do chorzowskiego życia, do najemnej pracy (bolesne to doznanie) i do wszystkich spraw odłożonych na później.

A miało być tak pięknie. Właśnie dziś skończył się najlepszy sezon Ruchu Chorzów, przynajmniej od dziesięciu lat. Mecz z nie najsilniejszą przecież – Austrią Wiedeń, zakończył piękny sen chorzowskich kibiców.